โซลเฟจโจ · FA
639Hz
เรื่องเล่าโซลเฟจโจ: การเชื่อมโยง
ก้าวขึ้นครึ่งอ็อกเทฟ จากจุดนี้ไป ตัวเลขคือพื้นที่เสียง ไม่ใช่โน้ตอ้างอิงอีกต่อไป
รูปแบบคลื่นเสียง · n 6.08 · m 9.73
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสลับความถี่
นี่ไม่ใช่การปรับแต่งเสียงอีกต่อไปแล้ว
ประมาณหกครึ่งเสียง หรือครึ่งอ็อกเทฟ — ระยะห่างที่มากที่สุดที่เป็นไปได้ภายในหนึ่งอ็อกเทฟ เพลงในคีย์ C จะไปตกอยู่ที่ประมาณ F♯ เสียงสว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด กลองและเสียงสูงจะเด่นขึ้นมา
ที่มา
ที่มาของชื่อ
พยางค์ Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La มาจากกุยโด ดาเรซโซในศตวรรษที่ 11 เขานำพยางค์แรกของแต่ละบรรทัดในบทสวดภาษาละตินมาสร้างเป็นวิธีตั้งชื่อทำนองเพลงที่ใช้งานได้จริงเป็นครั้งแรก แทนที่จะร้องตามอย่างเดียว จาก "Ut–Re–Mi" นี้เองที่กลายมาเป็น "Do–Re–Mi" ในปัจจุบัน
สิ่งที่กุยโดไม่ได้ทำคือการกำหนดค่าเฮิรตซ์ให้กับพยางค์เหล่านี้ สมัยนั้นยังไม่มีคำว่าเฮิรตซ์ และก็ยังไม่มีโน้ตอ้างอิงที่เป็นมาตรฐาน การกำหนดความถี่ที่แน่นอนให้กับพยางค์เหล่านี้เป็นเรื่องของยุคหลังมาก ไม่ได้มาจากยุคกลาง — มักถูกเล่าขานเช่นนั้น แต่แหล่งที่มาเป็นของยุคปัจจุบัน