Solfeggio · FA
639Hz
Opowieść Solfeggio: więź
Pół oktawy w górę. Od tego miejsca liczba jest przestrzenią brzmieniową, a nie strojem.
Figura dźwiękowa · n 6.08 · m 9.73
Co dzieje się przy przełączeniu
To już nie jest dostrajanie.
Około sześciu półtonów, czyli pół oktawy — największa możliwa odległość w obrębie oktawy. Utwór w C ląduje mniej więcej na F♯. Brzmienie jest wyraźnie jaśniejsze, perkusja i syczące głoski wychodzą na pierwszy plan.
Pochodzenie
Skąd wzięła się nazwa
Sylaby Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La pochodzą od Guidona z Arezzo z XI wieku. Wziął początkowe sylaby wersów łacińskiego hymnu i zrobił z nich pierwszą użyteczną metodę nazywania melodii zamiast samego powtarzania ich ze słuchu. Z tego „Ut–Re–Mi” powstało nasze dzisiejsze „Do–Re–Mi”.
Czego Guido nie zrobił: nie przypisał sylabom liczb w hercach. Pojęcia herc wtedy nie było, wiążącego stroju też nie. Przypisanie tym sylabom konkretnych częstotliwości jest znacznie młodsze i nie pochodzi ze średniowiecza — opowiada się to często w ten sposób, ale źródła są nowożytne.