Solfeggio · FA
639Hz
Solfeggio-verhaal: verbinding
Een halve octaafstap omhoog. Vanaf hier is het getal een klankruimte, geen stemming meer.
Klankfiguur · n 6.08 · m 9.73
Wat er bij het omschakelen gebeurt
Dit is geen bijstemmen meer.
Ongeveer zes halve tonen, dus een half octaaf — de grootst mogelijke afstand binnen een octaaf. Een stuk in C belandt ongeveer op F♯. De klank is duidelijk lichter, drums en sisklanken komen naar voren.
Herkomst
Waar de naam vandaan komt
De lettergrepen Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La komen van Guido van Arezzo uit de 11e eeuw. Hij nam de beginlettergrepen van de regels van een Latijnse hymne en maakte daar de eerste bruikbare methode van om melodieën te benoemen in plaats van ze alleen na te zingen. Uit dat „Ut–Re–Mi” werd ons huidige „Do–Re–Mi”.
Wat Guido niet deed: aan die lettergrepen hertz-getallen toekennen. Het begrip hertz bestond toen niet, en een bindende stemming evenmin. Het toekennen van concrete frequenties aan deze lettergrepen is van aanzienlijk recenter datum en komt niet uit de middeleeuwen — het wordt vaak zo verteld, maar de bronnen daarvoor zijn modern.