Verdi akordu
432Hz
Verdi akordu
Bu uygulamanın adını aldığı frekans. Standardın yaklaşık 32 sent altında — bütün alanın en küçük hareketi ve yine de burada söz konusu olan tam da bu.
Ses şekli · n 5.00 · m 8.00
Geçişte ne oluyor
Fark edilmeyecek kadar küçük.
Yarım tonun üçte biri azdır. Bir parçanın «432'de» çaldığını, yanına ötekini koymadan kimse ayırt edemez. Buna karşılık dinlerken geçiş yapınca fark belirgin: müzik bir tık aşağı çöker ve daha yuvarlak duyulur. Radio 432 geçiş düğmesini tam da bu yüzden dinlerken ulaşılabilecek yere koyuyor.
Kökeni
Sayı nereden geliyor
Do'yu tam 256 Hz'e koymak olanaklıdır — ikinin bir kuvveti, dolayısıyla bütün oktavlarda yuvarlak sayılar. Bu belirlemeye İngilizcede scientific pitch denir; Joseph Sauveur bunu 1713'te tanımlamıştı. Do = 256 Hz'ten 27:16 aralık oranıyla, yani Pisagorcu büyük altılıyla hesaplanırsa la için tam 432 Hz çıkar; bugün yaygın olan eşit tamperemanda 430,54 Hz olurdu. Bununla 432 sayısının tarihsel olarak oradan geldiği söylenmiş olmaz — hesap yolu yalnızca iki sayının birbirine oturduğunu gösteriyor.
Giuseppe Verdi daha pes bir orkestra akordunu savundu: Requiem'ini 1874'te 435 Hz'te seslendirdi. Gerekçesi işe dönüktü — daha pes akort şarkıcıların sesini korur ve daha dolgun tınlar. Derdi şarkıcılardı, sayı gizemciliği değil.
Bunun ötesinde, birçok kişi 432 Hz'i „evrenin frekansı” olarak, Keops Piramidi'yle bağlantılı olarak ya da bir doğa sabiti olarak da tanımlar. Bunlar pek çok insan için bir anlam ifade eden yorumlardır — doğrulanabilir kaynaklarla desteklenmiş değildirler. Radio 432'nin bunlara ihtiyacı yok: onu kullanmanın nedeni, senin için daha iyi gelmesi. Bu yeterli.