Przejdź do treści
Żeby nastrój był odpowiedni
PL
Android – zapisz się

Wypróbuj od razu

Odtwarzacz internetowy działa w przeglądarce, bez instalacji.

Odtwarzacz otwarty
← Wszystkie częstotliwości

Solfeggio

963Hz

Opowieść Solfeggio: jedność

Najwyższa liczba w szeregu. Ponad oktawę powyżej standardu — koniec skali.

Figura dźwiękowa · n 7.47 · m 11.94

+1356.04 Centy względem 440 Hz
2.1886 Współczynnik względem 440 Hz
+13.56 Półtony
D Z C robi się · 1 oktawę wyżej

Co dzieje się przy przełączeniu

To już nie jest dostrajanie.

Ponad 1350 centów, czyli więcej niż pełna oktawa. Wszystko brzmi jasno, cienko i ściśnięcie; basy tracą swój fundament. To nie zarzut wobec liczby, lecz skutek odległości: kto ją wybiera, powinien wiedzieć, że odnosi muzykę daleko od miejsca, w którym została nagrana.

Pochodzenie

Skąd wzięła się nazwa

Sylaby Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La pochodzą od Guidona z Arezzo z XI wieku. Wziął początkowe sylaby wersów łacińskiego hymnu i zrobił z nich pierwszą użyteczną metodę nazywania melodii zamiast samego powtarzania ich ze słuchu. Z tego „Ut–Re–Mi” powstało nasze dzisiejsze „Do–Re–Mi”.

Czego Guido nie zrobił: nie przypisał sylabom liczb w hercach. Pojęcia herc wtedy nie było, wiążącego stroju też nie. Przypisanie tym sylabom konkretnych częstotliwości jest znacznie młodsze i nie pochodzi ze średniowiecza — opowiada się to często w ten sposób, ale źródła są nowożytne.

Wszystkie dziesięć dla ucha

Naniesione w centach względem 440 Hz — w mierze, w której liczy ucho. Półton to 100 centów, oktawa 1200.

Wycinek od −200 do +50 centów, 6-krotnie rozciągnięty