Naar de inhoud
Zodat de stemming klopt
NL
Android-wachtlijst

Meteen uitproberen

De webspeler draait in de browser, zonder installatie.

Speler open
← Alle frequenties

Solfeggio

963Hz

Solfeggio-verhaal: eenheid

Het hoogste getal van de reeks. Meer dan een octaaf boven de standaard — het einde van de schaal.

Klankfiguur · n 7.47 · m 11.94

+1356.04 Cent ten opzichte van 440 Hz
2.1886 Factor ten opzichte van 440 Hz
+13.56 Halve tonen
D Een C wordt · 1 octaaf hoger

Wat er bij het omschakelen gebeurt

Dit is geen bijstemmen meer.

Meer dan 1350 cent, dus meer dan een volledig octaaf. Alles klinkt licht, dun en gedrongen; bassen verliezen hun fundament. Dat is geen kritiek op het getal, maar het gevolg van de afstand: wie het kiest, moet weten dat hij de muziek ver wegdraagt van waar ze is opgenomen.

Herkomst

Waar de naam vandaan komt

De lettergrepen Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La komen van Guido van Arezzo uit de 11e eeuw. Hij nam de beginlettergrepen van de regels van een Latijnse hymne en maakte daar de eerste bruikbare methode van om melodieën te benoemen in plaats van ze alleen na te zingen. Uit dat „Ut–Re–Mi” werd ons huidige „Do–Re–Mi”.

Wat Guido niet deed: aan die lettergrepen hertz-getallen toekennen. Het begrip hertz bestond toen niet, en een bindende stemming evenmin. Het toekennen van concrete frequenties aan deze lettergrepen is van aanzienlijk recenter datum en komt niet uit de middeleeuwen — het wordt vaak zo verteld, maar de bronnen daarvoor zijn modern.

Alle tien voor het gehoor

Uitgezet in cent ten opzichte van 440 Hz — de maat waarin het oor rekent. Een halve toon is 100 cent, een octaaf 1200.

Uitsnede −200 tot +50 cent, 6 keer uitgerekt