Solfeggio · UT
396Hz
Opowieść Solfeggio: odpuszczanie
Najniższa liczba w szeregu. Wybrana jako strój oznacza wyraźny krok w dół — to już nie dostrajanie, lecz transpozycja.
Figura dźwiękowa · n 4.79 · m 7.66
Co dzieje się przy przełączeniu
To już nie jest dostrajanie.
Prawie dwa półtony niżej niż standard. To słyszy każdy, nawet bez porównania: głosy ciemnieją, basy robią się cięższe, cały utwór stoi niżej w przestrzeni. Kto to wybiera, wybiera świadomie inną przestrzeń brzmieniową — to już nie subtelna korekta.
Pochodzenie
Skąd wzięła się nazwa
Sylaby Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La pochodzą od Guidona z Arezzo z XI wieku. Wziął początkowe sylaby wersów łacińskiego hymnu i zrobił z nich pierwszą użyteczną metodę nazywania melodii zamiast samego powtarzania ich ze słuchu. Z tego „Ut–Re–Mi” powstało nasze dzisiejsze „Do–Re–Mi”.
Czego Guido nie zrobił: nie przypisał sylabom liczb w hercach. Pojęcia herc wtedy nie było, wiążącego stroju też nie. Przypisanie tym sylabom konkretnych częstotliwości jest znacznie młodsze i nie pochodzi ze średniowiecza — opowiada się to często w ten sposób, ale źródła są nowożytne.