โซลเฟจโจ · RE
417Hz
เรื่องเล่าโซลเฟจโจ: การเปลี่ยนแปลง
ต่ำกว่ามาตรฐานเกือบหนึ่งครึ่งเสียง จุดที่การปรับแต่งเสียงกลายเป็นการเลื่อนที่ได้ยินชัดเจน
รูปแบบคลื่นเสียง · n 4.91 · m 7.86
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสลับความถี่
นี่ไม่ใช่การปรับแต่งเสียงอีกต่อไปแล้ว
ประมาณ 93 เซ็นต์ — ขาดอีกเจ็ดเซ็นต์จะครบครึ่งเสียงเต็ม นี่คือสิ่งที่ทำให้น่าสนใจ: มันฟังดูเกือบเหมือนเพลงที่เปลี่ยนคีย์อย่างสมบูรณ์แต่ก็ไม่เต็มที่ ผู้ที่เปรียบเทียบทั้งสองแบบโดยตรงจะได้ยินความต่างระหว่าง "ต่ำลงหนึ่งครึ่งเสียง" กับ "ต่ำลงนิดหน่อยกว่าครึ่งเสียง"
ที่มา
ที่มาของชื่อ
พยางค์ Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La มาจากกุยโด ดาเรซโซในศตวรรษที่ 11 เขานำพยางค์แรกของแต่ละบรรทัดในบทสวดภาษาละตินมาสร้างเป็นวิธีตั้งชื่อทำนองเพลงที่ใช้งานได้จริงเป็นครั้งแรก แทนที่จะร้องตามอย่างเดียว จาก "Ut–Re–Mi" นี้เองที่กลายมาเป็น "Do–Re–Mi" ในปัจจุบัน
สิ่งที่กุยโดไม่ได้ทำคือการกำหนดค่าเฮิรตซ์ให้กับพยางค์เหล่านี้ สมัยนั้นยังไม่มีคำว่าเฮิรตซ์ และก็ยังไม่มีโน้ตอ้างอิงที่เป็นมาตรฐาน การกำหนดความถี่ที่แน่นอนให้กับพยางค์เหล่านี้เป็นเรื่องของยุคหลังมาก ไม่ได้มาจากยุคกลาง — มักถูกเล่าขานเช่นนั้น แต่แหล่งที่มาเป็นของยุคปัจจุบัน