Solfeggio · RE
417Hz
Opowieść Solfeggio: zmiana
Niespełna półton poniżej standardu. Granica, na której dostrajanie staje się słyszalnym przesunięciem.
Figura dźwiękowa · n 4.91 · m 7.86
Co dzieje się przy przełączeniu
To już nie jest dostrajanie.
Około 93 centy — do pełnego półtonu brakuje siedmiu. Właśnie to czyni ją ciekawą: brzmi niemal jak czysto transponowany utwór, a jednak nie całkiem. Kto porówna oba bezpośrednio, usłyszy różnicę między „o półton niżej” a „trochę niżej niż o półton”.
Pochodzenie
Skąd wzięła się nazwa
Sylaby Ut, Re, Mi, Fa, Sol, La pochodzą od Guidona z Arezzo z XI wieku. Wziął początkowe sylaby wersów łacińskiego hymnu i zrobił z nich pierwszą użyteczną metodę nazywania melodii zamiast samego powtarzania ich ze słuchu. Z tego „Ut–Re–Mi” powstało nasze dzisiejsze „Do–Re–Mi”.
Czego Guido nie zrobił: nie przypisał sylabom liczb w hercach. Pojęcia herc wtedy nie było, wiążącego stroju też nie. Przypisanie tym sylabom konkretnych częstotliwości jest znacznie młodsze i nie pochodzi ze średniowiecza — opowiada się to często w ten sposób, ale źródła są nowożytne.